Κατασκευάστηκε ἀπό τούς πρώτους οἰκιστές τοῦ προαστίου γύρω στό 1925. Ἡ ἀρχική μορφή παραμένει ἡ ἴδια, μιά μικρή βασιλική, κατασκευάσμένη ἀπό ξύλο, ἐπενδυμένη. Ὅταν τό 1969, ὁ τότε πρωθυπουργός τῆς Ἑλλάδος Γεώργιος Παπαδόπουλος, τέλεσε ἐκεῖ ἀθόρυβα τό δεύτερο γάμο του μέ τή σύζυγό του Δέσποινα, ἡ ΜΟΜΑ ἔκανε μέ δικές της πρωτοβουλίες παρεμβάσεις, τόσο στό ἐξωτερικό του, ἀντικατάσταση τῆς ξύλινης στέγης καί τοποθέτηση κεραμιδιῶν, ὅσο στό ἐσωτερικό μέ τήν ἀντικατάσταση τῶν ἐφθαρμένων ξυλίνων ἐπιφανειῶν. Ἡ φθορά τοῦ χρόνου καί Οἰ καιρικές μεταβολές ἔφεραν πολλές φθορές τίς ὁποῖες τό 1996 ἀποκαταστήσαμε. Τοποθετήθηκαν ἐσωτερικά γυψοσανίδες καλύπτοντας τούς ξυλοδοκούς καί τά ἄλλα σανιδώματα, πού ἀπό τήν πολυκαιρία εἶχαν μαυρίσει. Ἀπόπειρα ἐπανατασκευῆς του, προκάλεσε ἔντονη ἀντίδραση τῆς τότε Κοινοτικῆς Ἀρχῆς καί τῶν πέριξ κατοίκων. Ἐγκαίνια δέν ἔχουν γίνει, ἴσως στά πρῶτα χρόνια λειτουργίας του νά ἔγιναν θυρανοίξια, Πάντως μέχρι τό 1937 ἐξυπηρετοῦσε τούς τότε λιγοστούς κατοίκους.

Ἡ γενεσιουργός αἰτία γιά νά δοθεῖ στόν ἀπέριττο ναῒσκο, τό ὄνομα τοῦ ἁγίου Γεωργίου, φαίνεται νά στάθηκε ἡ προϊστορία τῆς περιοχῆς μας, πού ἔχει νά κάνει μέ τό μῦθο τοῦ Θησέα, καί τήν παρουσία του μέ τήν περιοχή, ὅταν συνάντησε τή μοναδική τότε κάτοικο τοῦ τόπου, τή μυθική Ἑκάλη.

Ἡ Ἑκάλη ἦταν μιά ἡλικιωμένη γυναίκα, λέει ὁ μῦθος, καλωσυνάτη καί ἀρκετά φιλόξενη. Ὅταν ὁ Θησέας θέλησε νά στερεώσει τή βασιλική ἐξουσία του στήν εὐρύτερη περιοχή τῆς Ἀθήνας, καί γιά νά κερδίσει τή συμπάθεια τῶν Ἀθηναίων, ἔπρεπε νά ἀπαλλάξει τή γύρω περιοχή ἀπό ἕνα δεινό, πού ταλαιπωροῦσε τούς κατοίκους. Ὅλη ἡ περιοχή βορειοανατολικά τῆς Ἀθήνας λεγόταν Τετράπολις. Τήν Τετράπολη τήν ἀπάρτιζαν οἱ οἰκισμοί τοῦ Μαραθῶνος, τοῦ Τρικορύνθου, τῆς Οἰνόης καί τοῦ Προβαλίνθου. Στούς χώρους αὐτούς περιφερόταν ἕνας ἄγριος ταῦρος, ὁ Μαραθώνιος ταῦρος, ὅπως λεγόταν καί ὁ ὁποῖος προξενοῦσε ἀνυπολόγιστες καταστροφές στούς κήπους καί στίς φυτεῖες τῶν κατοίκων, ἐνῶ πολλοί εἶχαν βρεῖ τραγικό θάνατο ἀπό τά φοβερά κέρατά του.

Ὁ Θησέας λοιπόν, θέλησε νά ἀπαλλάξει τήν περιοχή ἀπό αὐτή τήν ἀπειλή. Ὅταν ὅμως ξεκίνησε γιά τήν Τετράπολη μιά δυνατή βροχή τόν ἀναγκάζει νά ζητήσει καταφύγιο κάπου. Μπροστά του προβάλλει ἕνα καλύβι στό ὁποῖο κατοικοῦσε μιά ὄμορφη γυναίκα, ἦταν ἡ Ἑκάλη. Ἡ γυναίκα αὐτή δέχθηκε καί φιλοξένησε τόν μουσκεμένο μέχρι κόκκαλο Θησέα. Ἀφοῦ τόν περιποιήθηκε καί ἔμαθε ποιός εἶναι, τόν ρώτησε καί γιά τό λόγο τῆς παρουσίας του. Ὅταν πέρασε ἡ δυνατή μπόρα, ἑτοιμάστηκε νά φύγει γιά τήν περιοχή τοῦ Μαραθῶνος. Ἐκείνη τόν ἀποχαιρέτησε καί τοῦ εἶπε, πώς θά προσευχηθεῖ στόν Δία γιά νά νικήσει, καί νά ἐπιτύχει τούς σκοπούς του, μάλιστα θά πρόσφερνε καί θυσία στούς θεούς, ὅσο θά διαρκοῦσε τό ἐγχείρημά του. Ὁ Θησέας τῆς ὑποσχέθηκε πώς στήν ἐπιστροφή θά περνοῦσε ἀπ’ ἐκεῖ.

Πράγματι ὁ Θησέας συνέλαβε τόν ταῦρο καί τόν ἔδεσε ἀπό κέρατα καί τόν ἔσερνε γιά νά τόν ἐπιδείξει στούς Ἀθηναίους, γιά νά χαροῦν, πού ἐπιτέλους ἀπαλλάχτηκαν ἀπό τή μάστιγα αὐτή. Ὁ Θησέας δέν ξέχασε τήν Ἑκάλη καί πέρασε ἀπό τό φιλόξενο σπίτι της, σέρνοντας τόν ἄγριο ταῦρο. Ὅμως ἡ γυναίκα βρέθηκε νεκρή. Λυπήθηκε, ἀλλά ἔπρεπε νά ἐπιστρέψει στήν Ἀθήνα μέ τόν ταῦρο.

Μετά τήν ἐπίδειξη τοῦ ταύρου στό λαό, καί ἀφοῦ τόν θυσίασε στόν Δελφίνιο Ἀπόλλωνα, κίνησε λυπημένος πρός τό σπίτι τῆς νεκρῆς Ἑκάλης, γιά νά ἀποδόσει τίς νεκρικές σπονδές, ὅπως τῆς ἅρμοζαν.

Ἀργότερα πρός τιμήν της ἵδρυσε καινούργιο δῆμο, πού τόν ὀνόμασε Ἑκάλη, καί καθιέρωσε ἱερό πρός τιμήν τοῦ Ἑκαλίου Διός, (Ἕκαλος Ζεύς). Καθιέρωσε μάλιστα νά θυσιάζουν στό ἱερό καί ὅλοι οἱ γειτονικοί δῆμοι τῆς Τετραπόλεως. Σιγά, σιγά καθιερώθηκαν καί ἄλλες γιορταστικές ἐκδηλώσεις κατά τή διάρκεια τῶν ἑορτῶν. Οἱ ἐκδηλώσεις αὐτές ὀνομάστηκαν «Ἑκαλήσια».

Συνδυασμός ἄριστος καί τελικά ἐξαγιαστικός τοῦ μύθου μέ τήν ἁγία προσωπικότητα τοῦ Μεγαλομάρτυρος Ἁγίου Γεωργίου.

Νά εἶναι ἆραγε αὐτός ὁ συνδυασμός ἡ γενεσιουργός αἰτία πού ἔκανε τούς ἀοιδίμους ἱδρυτές τῆς Ἑκάλης νά ἀφιερώσουν τό ναό τους στόν περιώνυμο στρατιωτικό ἅγιο;

footer


Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ