Εἶδε τό φῶς τοῦ ἥλιου τήν ἑπομένη ἡμέρα τῆς γεννήσεώς του, γιατί πραγματοποιήθηκε μόλις εἶχε βραδυάσει ἡ 5η Αὐγούστου, καί ἐνῶ εἶχε τελειώσει ὁ ἑσπερινός τῆς μεγάλης καλοκαιριάτικης γιορτῆς τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος, τοῦ Ἀφέντη Χριστοῦ ὅπως λένε στό χωριό μας, τό Καβούσι Ἱεραπέτρας. Ἔτος γεννήσεως του τό 1944.

Οἱ γονεῖς του· ὁ πατέρας του Νικόλαος Φιοράκης, ἡ μάνα του Δέσποινα τό γένος Νικολάου Παχλιτζανάκη. Ὑπάρχει καί ἡ μεγαλύτερη ἀδελφή του ἡ Μαριάνθη, σύζυγος Μιχαήλ Ρεμεδιάκη. Ὀκτώ ἡμέρες μετά τή γέννησή του τον βάπτισαν, ἀνάδοχος ὁ γιατρός Στυλιανός Σαριδάκης, πού βοήθησε καί τή δύσκολη ἄφιξή του στόν κόσμο.  Τό νονό του τόν θεωροῦσε καί τόν βίωνε σάν τό δεύτερο πατέρα του, εἶχε δέ πάντοτε στενό δεσμό μαζί του. Αὐτή ἡ πνευματική σχέση ὁλοκληρώθηκε, ὅταν ὁ ἴδιος καί ἡ σύζυγός του Σοφία, ἔγιναν κουμπάροι στό γάμο του.   Ἄς εἶναι αἰωνία ἡ μνήμη τους!  

Μεγάλωσε μέ τίς μετακατοχικές δυσκολίες, ὅπως ἄλλωστε ὅλοι οἱ συνομίληκοι του, στό ὄμορφο χωριό του. Τό Δημοτικό Σχολεῖο τό τέλειωσε στό Καβούσι, ἐνῶ στή συνέχεια ἦρθε στήν Ἱεράπετρα ὅπου καί τελείωσε τό Γυμνάσιο. 

Ήταν τελειόφοιτος τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Φροντιστηρίου τῆς Ριζαρείου καί πτυχιοῦχος τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν. Μιά ἀπόπειρα στή Νομική Σχολή τοῦ ἴδιου Πανεπιστημίου δέν ὁλοκληρώθηκε, ἀρκέστηκε σέ δυό μόνο χρόνια. 

Τό 1968 ἔγινε ἔγγαμος, σύζυγος ἡ Χρυσάνθη Καραμανωλάκη τοῦ Νικολάου, ἀπό τό διπλανό χωριό τήν Παχεῖα Ἄμμο. Ἀπό τό γάμο τους γεννήθηκαν τρία παιδιά: ὁ Νικόλαος, τραπεζικός ὑπάλληλος, ἤδη ἔγγαμος μέ τήν Ἰωάννα Ἀδαμάκη καί μέ δύο παιδιά τήν Εἰρήνη και τον Κωνσταντίνο, ὁ Χρῆστος εἶναι γιατρός καί ἡ Μαρία (μέ δύο Πανεπιστημικά διπλώματα), ἰδιωτική ὑπάλληλος.

Στίς 28 Ὀκτωβρίου 1968 δέχθηκε τόν πρῶτο βαθμό τῆς Ἱερωσύνης καί στίς 30 τοῦ ἰδίου μήνα τό δεύτερο βαθμό ἀπό τόν μακαριστό Μητροπολίτη Ἱεραπύτνης καί Σητείας Φιλόθεο (+1993).

Ἡ ἱερατική διαδρομή του ἀπό τότε 1-11-1968 σέ ἐφημεριακές θέσεις, μέχρι τό ἔτος 1986, ήταν «πολυενοριακή». Καλό Χωριό Σητείας, Ἱεράπετρα, Παχεῖα Ἄμμος, Αἰγάλεω, Χίος, Χαϊδάρι, Ἴλιον, Ἀχαρναί, καί ἀπό τό 1986 μέχρι την κοίμησή του στήν Ἁγία Μαρίνα Ἑκάλης.

Γιά μιά δεκαετία βρέθηκε στήν καθηγητική ἕδρα Λυκείου καί Γυμνασίου. Τό Ναυτικό Γυμνάσιο καί Λύκειο Βροντάδου, ἀλλά καί τό Λύκειο Ἀρρένων Ἰλίου, τό ὁποῖο στή συνέχεια μετονομάστηκε σέ 1ο Λύκειο Ἰλίου τον δέχθηκαν στίς ἕδρες τους.

Ἀπό τό 1988 ἕως καί τό 2001 χρημάτισε Γραμματεύς τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ἀττικῆς, καί συνεργάτης τῶν περιοδικῶν της, α)  «Παναγία ἡ Ἐλευθερώτρια» καί β) «Πρόσβαση». Ἀπό τό 1997 τοῦ είχε δοθεῖ καί ἡ εὐθύνη τοῦ Ἀρχιερατικοῦ Ἐπιτρόπου Ἑκάλης καί τῶν πέριξ Ἐνοριῶν. 

Στίς 24 Αὐγούστου 1982 τοῦ χορηγήθηκε τό ὀφφίκιο τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου, (ἐφημέριος τότε τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Παναγίας Παλατιανῆς) Ἰλίου, ἀπό τόν μακαριστό Μητροπολίτη Ἀττικῆς κυρό Δωρόθεο. Ὁ μακαριστός γέροντας, στάθηκε δίπλα του μέ πολύ πατρική στοργή, καί τον περιέβαλε μέ ἐμπιστοσύνη.    

Ὡς ἐφημέριος στήν Ἐνορία τῆς Ἁγίας Μαρίνας ἐκτός τῶν λειτουργικῶν, κηρυκτικῶν καί ἐξομολογητικῶν καθηκόντων μέ ἐπιμέλεια καί εὐθύνη του ἐκδίδεται ἀπό τό ἔτος 1993 κατά μήνα τό Ἐνοριακό Φυλλάδιο «ΦΩΣ ΙΛΑΡΟΝ» σέ 1700 φύλλα, πού πέρα ἀπό τά ὅρια τῆς Ἐνορίας ἀποστέλλεται καί σχεδόν 1000 παραλῆπτες. Ἀπό τό 1998 μέχρι καί τό 2008 κυκλοφόρησε τήν κατά μήνα σελίδα «Ἕνα κάθε μήνα» μέ τό Πρόγραμμα τῶν Ἱερῶν Ἀκολουθιῶν τοῦ μηνός καί μαζί κάποιο ἐπίκαιρο σχόλιο.     Μιά παρόμοια προσπάθεια κυκλοφορίας ἐνοριακοῦ ἐντύπου ἔγινε καί κατά τούς τελευταίους μῆνες τῆς ἐφημεριακῆς του θητείας στόν Ἱερό Ναό Ἁγίου Βλασίου Ἀχαρνῶν, ἐκδόθηκαν 9 τεύχη ἀπό Σεπτέμβριο 1985 ἕως Μάϊο 1986 μέ τόν τίτλο «Ἅγιος Βλάσιος». 

Κατά τά ἔτη 1975 ἕως 1978 εἶχε τήν εὐθύνη ἐκδόσεως τοῦ περιοδικοῦ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ἱεραπύτνης καί Σητείας «ΑΓΙΑ ΦΩΤΕΙΝΗ», ἡ ἔκδοση τοῦ ὁποίου τελοῦσε ὑπό τήν αἰγίδα καί ἄγρυπνη πρόνοια τοῦ μακαριστοῦ Μητροπολίτου Ἱεραπύτνης καί Σητείας κυροῦ Φιλοθέου. Στό ἴδιο διάστημα εἶχε ὑπό τήν εὐθύνη καί ἐπιμέλειά του τῆς Σαββατιάτικης Ραδιοφωνικῆς ἐκπομπῆς τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως ἀπό τόν τοπικό Ραδιοφωνικό Σταθμό.

Συνεργάστηκε μέ τήν Ἐκκλησιαστική Ἐφημερίδα «ΣΤΥΛΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ» καταγράφοντας τό κατά μήνα Κυριακοδρόμιον, ἐνῶ είχε τακτική συνεργασία μέ τήν ἑβδομαδιαία ἐφημερίδα «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ» τῆς Πανελληνίου Ὀρθοδόξου Ἑνώσεως (ΠΟΕ), ὡς καί μέ τό περιοδικό τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ἱεραπύτνης καί Σητείας ΑΓΚΥΡΑ ΕΛΠΙΔΟΣ, πού ἐκδίδεται ὑπό τήν εὐλογία καί φροντίδα τοῦ νῦν Μητροπολίτου κ. Εὐγενίου, ἀλλά καί σέ ἄλλα ἔντυπα καί ἐφημερίδες.

Μιά προσπάθεια σέ Ἐνοριακό ἐπίπεδο ὑπῆρξε ἡ ριζική ἀνακαίνιση τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ τῆς Ἁγίας Μαρίνας Ἑκάλης, πού μετά τό σεισμό τοῦ 1999 ἔπαθε σοβαρές ζημιές. Ναός, Ἱερό Βῆμα, Ἁγιογραφίες, δάπεδο, στέγη, καί αὔλειος χῶρος ἀναπλάστηκαν σχεδόν ριζικά. Ἤδη βρίσκεται ὑπό περάτωση τό Πνευματικό Κέντρο τῆς Ἐνορίας, πού δέν εἶχε ἡ Ἐνορία.  

Μέχρι τή χρονική αὐτή στιγμή κάπως ἔτσι καταγράφεται ἡ διαδρομή τῆς ζωῆς του, πάντοτε μέ τήν εὐδοκία τοῦ Θεοῦ.

Εὐχόμεθα νά ἔχουμε τὴν εὐλογία τοῦ.

 

Λόγοι Ἐνισχυτικοί

    1. Ὅταν σηκώνεσαι από τον ύπνο η πρώτη σου σκέψη πρέπει να στραφεί στο Θεό, ο πρώτος σου λόγος πρέπει να’ ναι προσευχή στο Θεό – τον Πατέρα και Δημιουργό σου. 

    2.  Να μετανοείς και να δοξολογείς το Θεό που δεν επέτρεψε ν’ απωλεστείς από τις αδυναμίες σου. 

    3.   Βάλε αρχή να κάνεις ό,τι είναι άριστο. Κανένας δε θα ολοκληρώσει την πορεία προς τον ουρανό, εκτός από κείνον που ξεκινάει την ημέρα του καλά. 

    4.  Να ξεκινάς την ημέρα σου σαν Σεραφείμ στην προσευχή, σαν Χερουβίμ στις πράξεις, και σαν άγγελος στη συμπεριφορά σου. 

    5.  Μην  περνάς τον καιρό σου αργός. 

    6.  Σ’ ὅλες  τις πράξεις, τα λόγια, στίς σκέψεις σου ο νούς σου νἆναι Θεό. 

    7.  Ο λόγος σου νἆναι ἥρεμος, ταπεινός, σοβαρός κι ωφέλιμος. Η σιωπή θα σε βοηθήσει να λές μόνο τ’ απαραίτητα λόγια, με διάκριση. «Λόγος σαθρός ἐκ τοῦ στόματος ὑμῶν μή ἐκπορευέτω» (Ἐφεσ. 4, 29). 

    8.  Μη   γελάς με θόρυβο, αλλά μόνο να χαμογελάς. Κι αυτό όχι συχνά. 

    9.  Να αποφεύγεις την αντιλογία και τη φιλονικία. 

    10.  Ν’ ἀγαπᾶς πάντα τήν ταπείνωση, νά ἀποφεύγεις τήν ὑπερηφάνεια. 

    11.  Μη  μισήσεις κανένα, για οποιοδήποτε λόγο. 

    12.  Νἆσαι   εγκρατής στο φαγητό, το ποτό και τα γλυκά. 

    13.  Νά καταδέχεσαι ὅλους τούς ἀνθρώπους, ἔτσι ὁ Θεός θά σ’ εὐλογεῖ καί οἱ καλοί ἄνθρωποι θά σ’ ἔχουν ὑπόδειγμα ζωῆς τους. 

    14.  Ὁ θάνατος δίνει τέλος σ’ ὅλα τά πράγματα. Αὐτό πρέπει νά τὄχεις  πάντα στό μυαλό σου. Καί πορευόμαστε μέσα ἀπ’ αὐτόν στή νέα ζωή πού χορηγεῖ ὁ Θεός.
          

(+ π. Κωνσταντίνος)    

footer


Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ